Blog

Hoe jouw hechtingsstijl jouw relaties bepaalt (en daarmee geluk in de liefde) deel 2

557 Weergaven0 Comments

Zoals met bijna alles in het leven, leer je over liefde en relaties door middel van ervaring. En, aangezien je eerste serieuze relatie feitelijk met je ouders begon, (of je opvoeders), kun je zeggen dat dat de plek is waar jij begonnen bent met het leren over liefde en relaties. En hoe je dat doet.

Ik weet dat het ergens als een cliché klinkt, maar het is tegelijkertijd  echt waar. Jouw eerste lessen over relaties: of anderen er voor je zullen zijn en voor je zullen zorgen als je ze nodig hebt, of dat anderen van je houden zoals je bent, heb je aangeleerd gekregen van je ouders of opvoeders. En jouw ideeën en verwachtingen over hoe relaties dus zullen zijn, zijn gebaseerd op de warmte, zorg en geruststelling die je van hen kreeg.

In de eerste paar jaren van je kleine leven, maakte jij je dus al een bepaalde manier van doen eigen over hoe jij  “in relatie zijn” moest zijn. Hoe of wat jij moest doen zodat je je met anderen kon verbinden. En zo heb je een bepaalde hechtingsstijl ontwikkelt. Een manier van hoe jij je als kind kon hechten aan je ouders.

Misschien was je je hier tot op heden nog niet zo van bewust.

Maar ondertussen is die stijl van “in relatie zijn” van toen wel overgegaan in jouw huidige manier van in relatie zijn als volwassene. En als je je hier niet van bewust bent, dan doe je dit als volwassene dus op exact dezelfde manier als hoe je dit als kind deed.

Als je als kind geleerd hebt dat liefde niet zomaar aan jou gegeven werd, en je daardoor een angst hebt ontwikkelt om afgewezen te worden dan is de kans groot dat dit gevoel nog steeds in jou leeft.

Of als je als kind steeds naar bevestiging op zoek moest dat jij goed was zoals je was, of als je steeds om de bevestiging moest vragen dat er inderdaad van jou gehouden werd, dan kun je er op rekenen dat deze gevoelens en dit gedrag nog steeds als een soort “under cover” programma jouw gedrag in relaties bepaalt.

Het kan ook zijn dat pijnlijke ervaringen als kind je nu als volwassene  bang of angstig hebben gemaakt voor liefde en relaties. En al deze dingen zijn dus ontstaan in je kindertijd.

Ik vind het echter belangrijk dat je snapt dat deze manier van “in relatie zijn” niet hoeft te zijn ontstaan doordat je een overduidelijke “verkeerde” of beschadigde opvoeding hebt gehad: dat is meestal namelijk juist niet het geval!

Veel mensen die onveilig gehecht zijn, of angst rondom hechting hebben ontwikkeld, komen uit heel liefdevolle gezinnen. Helaas voor hen, hadden hun ouders waarschijnlijk zelf ook te maken gehad met een eigen strijd of moeilijkheden op het gebied van relaties en hechting, (weer door de opvoeding van hun ouders, jouw opa en oma), om een “effectief” goede ouder te zijn.

Zelfs als mensen dus gewoon echt heel veel van hun kinderen houden kunnen ze onbewust toch een onveilige hechting tot stand brengen bij hun kind.

Nou vraag je je misschien af, nou Wendy, alles mooi en wel, maar waarom zou ik hier last van blijven houden mijn verdere leven in de liefde? Ik ben inmiddels vrij volwassen, ben het huis uit, heb al menig boek over relaties gelezen en ik ben bovenal geen kind meer.

Helemaal waar. Maar, denk gewoon alleen maar eens even terug aan het praktisch oneindig aantal interacties dat je met je ouders of je verzorgers had, in je jeugd.  Echt, sta eens even stil bij al die contact momenten met je ouders of opvoeders. Vanaf de dag dat je geboren bent. Dag in dag uit, jaar in jaar uit. (Echt waar, neem eens een moment om hier echt bij stil te staan!) Het zijn er duizenden!

En al die contactmomenten, al die interacties – sommige groot en sommige klein – leerden jou, onbewust maar wel consequent, hoe anderen op jou reageren, en hoe waardevol jij het bent om van te houden. Al die boodschappen van je ouders hebben zich heel zorgvuldig laagje voor laagje op elkaar gestapeld en zijn jaar in jaar uit helemaal samengesmolten met iedere vezel van jouw wezen.

En dat is de reden waarom het tot op heden nog bij je is. En waarom het helemaal niet zo makkelijk om dat te veranderen. Alleen al om het überhaupt te gaan zien en het echt te gaan erkennen in je eentje is al een hele klus.

Maar, het goede nieuws is: alhoewel niet makkelijk, is het wel mogelijk. Gelukkig.

Een belangrijke les die ikzelf heb geleerd in mijn eigen therapie, maar ook in de begeleiding van mijn cliënten, is dat het in gang zetten van veranderingen op het gebied van de liefde en je relaties richting stabiliteit en geborgenheid een beetje op tuinieren lijkt.

Net zoals een tuinman niet in een zaadje gaat zitten pulken en een plant eruit probeert te trekken, kun je iemand niet met van een onveilige hechtingsstijl naar een veilige hechtingsstijl dwingen.

Wat ik daarom doe in mijn trajecten met singles is heel nauw aansluiten bij wat zij op dit moment nodig hebben om te groeien. Om vervolgens een volgende stap te kunnen maken. Dus ik luister, deel wat ik zie en opmerk ten aanzien van hen en de liefde, en ik bied richting.

Daardoor kan men op een andere manier naar zichzelf gaan kijken. En voelen ze zich aangemoedigd om opnieuw risico te nemen in de liefde en relaties (het onbekende is altijd op zijn minst een beetje eng). En om zo stap voor stap te veranderen. Want dit soort processen hebben hun eigen tempo; ik kan het aanmoedigen en wakker kussen, maar ik kan het niet afdwingen.

Een belangrijk element in het voeden van dit soort persoonlijke groei is het ontwikkelen van een groter zelfbewustzijn.

Het gaat er dan om dat je je bewust wordt van wat je allemaal denkt rondom liefde en relaties. En wat daarin mogelijk is voor jou. Het echt aankijken van je overtuigingen, en je bewust je emoties er omheen ervaren. En als volwassene vervolgens bepalen of deze overtuigingen nog kloppen.

Dat kan lastig zijn, vooral als je vervelende of tegenstrijdige aspecten van jezelf ontdekt. Het geeft je echter wel meer begrip voor je worstelingen in relaties en de liefde. En juist doordat je je ervan bewust wordt, wordt het mogelijk om te veranderen. En in het hier en nu gezondere, betere relaties met anderen aan te gaan.

Het tweede wat belangrijk is, naast dit je meer zelfbewust worden, is dat je je gaat beseffen dat dit proces plaats vindt door en in de relatie met jouzelf.

Ik maak het vaak mee dat mensen hard zijn voor zichzelf, of nogal streng zijn. Maar net zoals je voor een gekwetst kind zou zorgen, is het handig om jezelf in dit soort processen op een liefdevolle en compassievolle manier te benaderen.

En als je die twee dingen samen toepast, zelfbewustzijn in combinatie met een goede, liefdevolle relatie voor jezelf, dan ontstaat er een soort “Miracle-Gro” voor je ziel. En daar groeit super liefde uit :-).

 Hoe jij met jezelf en de liefde momenteel omgaat, en hoe je relaties  aangaat, en je worstelingen daarin, dat zijn de onderwerpen waar ik in het Vind de Ware programma uitvoerig met je naar kijk.

Hoe je vanuit een onveilige hechting kunt opschuiven naar een meer veilige hechting. Wat je daar momenteel in weerhoudt, welke blokkades er in jou liggen die veranderen in liefde en relaties zo moeilijk maken. En hoe je die moeilijkheden kan overwinnen, en weer kunt genieten van een veilige, blijvende liefde.

Wil je meer weten over het Vind de Ware programma? Kijk dan snel op www.vinddeware.com

Hartegroet,

wendy-grijs